Smok to fikcyjne stworzenie, najczęściej rodzaj olbrzymiego, latającego gada. Smoki były obecne w mitologii i folklorze w ciągu niemal całej znanej historii ludzkości. Występowały we wczesnej tradycji Babilonu, Egiptu, Grecji, Rzymu, Germanów, Skandynawów i mieszkańców Wysp Brytyjskich. W Polsce najbardziej znanym smokiem jest Smok Wawelski. Według wielu mitów smoki obdarzone były dużą inteligencją, potrafiły posługiwać się magią, znały ludzką mowę, a także ziały ogniem. Poza tym posiadały lub strzegły rozmaitych skarbów.

W większości języków europejskich słowo smok pochodzi od greckiego słowa drakan (bystrooki), np. ang. Dragon, niem. Drache, cz. Drak.

na Wschodzie smok zawsze był postrzegany jako istota dobroduszna i znak sprzyjającej fortuny. W odróżnieniu od swych europejskich kuzynów, smoki ze Wschodu nie zieją ogniem ani nie mają skrzydeł. Typowy chiński smok ma rogi jelenia, głowę wielbłąda, szyję węża, szpony orła, uszy byka i długie, kocie wąsy.

Zasadniczo utożsamiano je ze złem, chorobą lub wojną.
Istotami podobnymi do smoków są bazyliszki i wywerny.

Smoki z legend, mitów oraz "postacie" literackie:

* Aži Dahaka
* Smok Wawelski
* Wąż-smok
* Wiwern
* Smoki Śródziemia
* Smoki Świata Dysku
* smok łysiecki
* Smoki z Alagaësii
* bałtyjskie: Aitvaras, Pukis

Na podstawie Wikipedii i "Księgi Wiedzy Czarodziejskiej".